از آن زمان که با چند اثر از آثار اعضای این گروه آشنا گردیدم تاکنون ؛ این هنرمندان چنان روح و جانم را تسخیر نموده اند که روزی نیست که بی آنان سپری گردد ؛ بی صبرانه شبها را به روز میرسانم تا دقایقی را با موسیقی روح نواز این عزیزان طی نموده و شبی را از نو درانتظار طلوع خورشید مهر بگذرانم . و این است داستان عشق که موسیقی ایرانی این چنین بیان اش میکند و زبان قاصر از توصیفش است ؛ . . .
هنگامی که برگهای تاریخ کهن این مرز و بوم را ورق میزنیم به روزهایی بر خورد می نمائیم که گاهاً غبطه آن روزها را خورده و آرزوی برگشتن به آن روزها را در سر می پرورانیم . با نوشتن این سطور ممکن است ذهن علاقه مندان به موسیقی اصیل ایرانی متوجه جشنهای موسیقی شیراز گردد . جشنهایی که اجرای مجدد آنها آرزویی است برای هر علاقه مند به موسیقی ایرانی . جشنواره ای که به واقع اوج هنر نمایی بزرگان موسیقی ایران زمین را به رخ عموم علاقه مندان و بازدید کنندگان می کشید . . .
ادامه مطلب را بخوانید ...
محمود خان ملک الشعرا صبا و از دنبلی های کاشان در سال 1281 به دنیا آمد. (خانواده وی بدلیل تخلص فتحعلی خان ملک الشعرا دنبلی به صبا ، به این نام معروف شده اند)پدرش پزشکی نامدار و با کمال بود و به شعر و موسیقی علاقه داشت به همین جهت هم پسران خود عبد الحسین خان و ابوالحسن خان را برای فراگیری موسیقی به استادان زمانه سپرد. ادامه مطلب را بخوانید ...
در سال هزار و سیصد و چهل و هفت، در سنندج به دنیا آمد. او از چهار سالگی ساز را آغاز كرد. در سنی
كه همبازیانش در كوچه های شهر به بازی مشغول بودند. پدرش حسن كامكار و در ادامه برادر بزرگش پشنگ، او را به سطحی از نوازندگی رساندند كه توانست از توانایی های خودش آگاهی یابد. پشنگ ردیف ها را به او آموخت. اردوان از كودكی در گروه های موسیقی كه توسط پدرش در فرهنگ و هنر تشكیل شده بود، به عنوان نوازنده سنتور شركت داشت. محیط خانه نیز به شكلی جدی، از موسیقی لبریز بود و فضایی بی نظیر برای پرورش، رشد و شكوفایی فراهم آورده بود. علاقمندی، استعداد، وضعیت مناسب فیزیكی و... همگی دست به دست هم دادند تا اردوان بتواند رشد كند. در سال هزار و سیصد و پنجاه و نه به تهران آمد و فعالیتش را جدی تر كرد. با كمك دیگر برادرانش هوشنگ و ارسلان، درس های هارمونی، كنترپوان، و اصول آهنگسازی را فرا گرفت

مرحوم جهانگیر ملک، در بیست و نهم بهمن ماه سال 1311 در تهران خیابان ری، کوچه آبشار، پا به عرصه وجود نهاد. علاقمندی ایشان نسبت به نوازندگی تنبک از همان دوران تحصیل در دبیرستان دارالفنون شروع شد. اکبر گلپایگانی، خواننده مشهور از دوستان مدرسه ای ایشان بود که در همان دوران تحصیل نیز با هم به تمرین موسیقی می پرداختند.
در آن سالها جهانگیر ملک در محله دروازه "دولاب" (انتهای خیابان صفا) در نزدیکی منزل استاد حسین تهرانی زندگی میکرد. آقای حبیب الله نصیری فر در جلد اول کتاب "مردان موسیقی سنتی و نوین ایران" درباره نحوه آشنایی او با استادش حسین تهرانی، این چنین می نویسد...
نگاهي به زندگي و آثار استاد حسين دهلوي
غریبی از شهر آشنایی

سال ها پيش، زماني که دنبال منابعي براي آموزش ملودي هاي کودکان براي هنرجويان خردسال موسيقي ايراني بودم، به کتابي دست يافتم که بيش از هرچيز نام مولف و گردآورنده آن موجب تعجبم شد. حسين دهلوي مجموعه يي با عنوان «نغمه هاي کودک» را با اشعار محمدتقي کهنمويي تهيه و تدوين کرده بود که به زعم من پس از گذشت بيش از سي سال از چاپ آن هنوز هم مي تواند يکي از منابع مهم در زمينه موسيقي کودک باشد. پيش از اين حسين دهلوي را به عنوان استاد موسيقي ملي ايران مي شناختم و اکنون وجه ديگري از فعاليت هاي هنري او برايم نمايان مي شد.
حسين دهلوي متولد هفتم مهر 1306 در تهران است. آموزش موسيقي را در پنج سالگي نزد پدرش معزالدين دهلوي که از شاگردان شهنازي بود آغاز کرد. اما اين فراگيري به جهت سخت بودن روش آموزش در اين سن و سال نيمه تمام ماند تا زماني که مادر با مشاهده علاقه فرزند، در 9 سالگي مجدداً شروع آموزش نزد پدر را پيشنهاد کرد و بدين ترتيب بود که او دوره اول ويولن را نزد پدر فراگرفت و سپس دوره دوم (رديف راست کوک) را نزد ابوالحسن صبا گذرانيد و وارد هنرستان موسيقي شد و از آن پس به فراگيري علمي موسيقي گرايش پيدا کرد
ادامه مطلب را بخوانید ...
امیرحسین سام در ۱۸ تیرماه سال ۱۳۵۷ در تهران به دنیا آمد. با شعر و موسیقی کهن ایران نزد پدرش آشنا شد و نواختن سهتار را در سن هشتسالگی در مرکز حفظ و اشاعه موسیقی ایران با بهنام وادانی آغاز کرد. نخستین مثنویها و غزلهای او در سن دوازده سالگی در ماهنامهی ادبستان و روزنامهی اطلاعات به چاپ رسید و از ماندگار ترین آنها سرودهای بود که به مناسبت درگذشت استاد احمد عبادی در ماهنامه ی شمارهی ۴۰ ادبستان منتشر شد. در سن پانزدهسالگی به همراه پدر و خانوادهاش به بریتانیا مهاجرت کرد وضمن تحصیل، به تدریس سهتار و تحقیق در زمینه روایتهای گوناگون از ردیف سازی و آوازی موسیقی ایران پرداخت...
.jpg)
همایون شجریان، فرزند چهرهی شاخص ایران ـ محمدرضا شجریان ـ در ۳۱ اردیبهشتماه ۱۳۵۴ در تهران و در خانوادهای عجین با موسیقی چشم به جهان گشود. از کودکی علاقه به موسیقی و ریتم در او نمایان بود تا به تشخیص پدر نزد استاد بیهمتای تنبک، شادروان ناصر فرهنگفر به فراگیری تکنیک و شناخت ریتم که اساس موسیقی است، پرداخت ...
ادامه مطلب را بخوانید ...
اگر چه خاطره ذهني ايرانيان از استاد هابيل علي اف به سالهاي ابتداي دهه ۶۰ و آلبوم وي و راميزقلي اف باز مي گردد، اما حضور علي اف در سالهاي ابتدايي دهه ۷۰ در تالار انديشه و اجراي تاريخي اش با استاد شجريان و البته پيش از آن با تمبك همايون شجريان، آغازي شد بر حضور صحنه اي اين استاد نام آور كمانچه. علي اف در كمانچه نوازي همانقدر شهرت و اعتبار دارد، كه استاد علي اصغر بهاري، با اين تفاوت كه استاد بهاري بسيار دير كشف و قدرتش شناخته شد و استاد علي اف در موقع مقرر و به جايش...
ادامه مطلب را بخوانید ...

علیرضا افتخاری مهیاری در روز دهم فروردین ماه هزارو سیصد و سی و هفت در شهر هنر ؛ اصفهان دیده به جهان گشود . وی از همان کودکی بسیار خوب و رسا می خواند .
استاد نخست ایشان ؛ استاد طباطبایی نوازنده ی روشندل ویولون بودند که به پیشرفت افتخاری کمک های شایانی نمودند.به طوری که صفحاتی از افتخاری در نوجوانی توسط شرکت رویال در استودیو طنین ضبط شد.
ادامه مطلب را بخوانید ...

حسين دهلوي آهنگساز و رهبر اركستر مضرابي و ازچهرههاي پيش كسوت مديريت موسيقي در ايران هفتم مهر سال 1306 در تهران متولد شد
آموزش موسيقي را در پنج سالگي نزد پدرش معزالدين دهلوي که از شاگردان مرحوم علي اكبرخان شهنازي(نوازنده و رديف دان نامدار تار و فرزند ميرزا حسينقلي) آغاز کرد ، اگر چه چندان دوامي نياورد و دهلوي كودك بعد از رها كردن اين ساز در 9 سالگي و به تشويق مادرش به سمت ساز ويلن و آموزش آن نزد پدرش رفت.
ادامه مطلب را بخوانید ...

پدر فرهاد فخرالدینی؛ آهنگساز و رهبر اركستر ملي، از ادیبان صاحب نام بود و همين ويژگي بستري را فراهم آورد تا فرزندانش به امور هنری گرایش پیدا کنند. چنانكه يكي از برادرانش هم بعدها به عنوان چهرهاي شناخته شده در عكاسي پرتره به جامعه هنري معرفي شد
ادامه مطلب را بخوانید ....

سال هـزار و دويست و نود و يك در تهران چشم بر جهان گشود. مادرش "عـذرا" و پدرش "موسی معـروفی" از شاگردان برگزیده درویش خان و از موسيقی دانان بزرگ دوره خود بود. پنج سال داشت که خواهـرش "نرگس" به دنیا آمد. چند سال بعـد در هـمان دوره کودکی مادرش را از دست داد و در خانواده پدری بزرگ شد. ابتدا موسيقی را از پدر می آموخت و تار می نواخت و با نواختن ويولن نيز آشنا شد .
ادامه مطلب را بخوانید ...

پرویز یاحقی، تکنواز ویلن و ترانه ساز نامدار ایرانی در سن ۷۲ سالگی در منزل خود درتهران در گذشت.
پرویز یاحقی که نام اصلی او پرویز صدیقی پارسی است نزد دایی خود، حسین یاحقی که از نوازندگان معروف کمانچه و ویلن بود، ویلن نوازی را فراگرفت و چندی نیز در محضر ابوالحسن صبا آموزش دید.
پرویز یاحقی سالها از تکنوازان ویلن در رادیو تهران بود و در کنار نوازندگی، ترانه هایی را آفرید که بسیاری از آنها به معروفترین ترانهها در زمان خود بدل شدند
ادامه مطلب را بخوانید ...
حسین منزوی در مهر ماه سال ۱۳۲۵ در شهر زنجان متولد شد. شعرهای او بیشتر در زمینهٔ غزلسرایی است اما شعر سپید هم میسرود. او در سال ۱۳۸۳ بر اثر بیماری ریوی و سرطان در تهران درگذشت و در کنار مزار پدرش در شهر زنجان به خاک سپرده شد...

نام استاد فرامرز پایور در موسیقی میهن ما با نام سنتور عجین شده است و با شنیدن نام او، مفاهیم و جلوه های زیبایی از موسیقی ایرانی ونواهای آبشارگونه مضرابهایی که حاصل قدرت و لطافت ساز او می باشند. در ذهن شنونده این موسیقی نقش می بندد...

او در سال ۱۳۰۶ در رشت متولد شد و پدرش آقاخان ابتهاج از مردان سرشناس رشت و مدتی رئیس بیمارستان پورسینای این شهر بود. هوشنگ ابتهاج در جوانی دلباخته دختری ارمنی به نام گالیا شد که در رشت ساکن بود و این عشق دوران جوانی دست مایه اشعار عاشقانهای شد که در آن ایام سرود...
ادامه مطلب را بخوانید ...
کیهان کلهر، (۱۳۴۲) آهنگساز و نوازندهٔ کمانچه ایرانی است. دو اثر وی در سال ۲۰۰۴ نامزد جایزهٔ گرمی شد.
ادامه مطلب را بخوانید ...
این پست را تقدیم به دوست عزیزی مینمایم که علاقه بسیاری به جناب کیهان کلهر دارند ...
جناب آقای محمدی تقدیم برشما ....

حمید متبسم نوازنده معاصرتار و سه تار و سرپرست گروه موسیقی سنتی دستان است. وی که در آلمان اقامت دارد از نوازندگان بسیار مطرح حال حاضر کشور میباشد که به همراه گروه دستان در طرحریزی و اجرای موسیقی سازی همگام با موسیقی آوازی نقشی به سزا داشته است
ادامه مطلب را بخوانید ...
پیش ساز تـو مـن از سحـر سخـن دم نـزنـم
کــه بیــانــی چــو زبــان تــو نــدارد سخنـــم
ره مگـردان و نگـه دار همیـن پـرده ی راسـت
تــا مــن از راز سپهــرت گــرهــی بـــاز کنـــم
صبر کن ای دل غم دیده که چون پیـر حـزیـن
عـاقبـت مـژده ی نصــرت رســد از پیــرهنــم
چـه غـریبـانـه تـو بـا یـاد وطــن مــی نــالــی
من چه گویم که غریب اسـت دلـم در وطنـم
همــه مــرغــان هــم آواز پــراکنــده شــدنــد
آه ازیـــن بـــاد بـــلاخیـــز کـــه زد در چمنــــم
شعـر مـن بــا مــدد ســاز تــو آوازی داشــت
کـی بـود بـاز کـه شـوری بـه جهـان درفکنــم
نی جـدا زان لـب و دنـدان چـه نـوایـی دارد ؟
من ز بی هم نفسی ناله به دل می شکنم
بی تـو دیگـر غـزل «سـایـه» نـدارد «لطفـی»
بـاز راهـی بـزن ای دوسـت کـه آهـی بـزنــم

استاد جواد معروفی درسال هـزار و دويست و نود و يك در تهران چشم بر جهان گشود . . .
دلكش در مصاحبهاي با شاهرخ گلستان ( در سال 1377 ش در لندن) گفت: ( من در 12 سالگي پدرم را از دست دادم و مادرم به تنهايي قادر به نگهداري اعضاي خانواده بزرگ ما نبود؛ لذا قرار شد مرا به نزد يكي از خواهرانم كه در طهران زندگي مي كرد، بفرستد. روزي مادرم مختصر غذايي مركب از مقداري نان و هلو و انجير در بقچه اي پيچيد و به من داد و مرا به دست يكي از رانندگان آشنا كه با كاميون خود عازم طهران بود، سپرد. خواهرم در سرچشمه زندگي ميكرد؛ در آن زمان (1315 ش) من سواد نداشتم، خواهرم مرا به دبستاني كه در خيابان ناصر خسرو بود، برد و ثبت نام كرد، من مسن ترين دانش آموز كلاس بودم.
محمدرضا لطفی در سال ۱۳۲۵ در شهر گرگان به دنيا آمد. وي به مدت پنج سال در هنرستان موسيقی به آموختن موسيقی پرداخت و موسيقی را نزد استادانی چون علی اكبر شهنازی، حبيب الله صالحی فراگرفت....
ادامه مطلب را بخوانید . . . .
اردوان کامکار ، در سال 1968 در سنندج کردستان متولد شد . او جوانترین عضو خانواده هشت نفره معروف "کامکار" است .او آموزش سنتور را از چهار سالگی نزد پدرش آغاز کرد.او کنسرتهای متعدّدی را با گروه "کامکارها"در ایران ، اروپا و امریکا اجرا کرده است . او همچنین مبتکر یک سبک جدید در نواختن سنتور می باشد که این سبک شباهت زیادی به نواختن پیانو دارد. این سبک که با نام "سنتور نوازی معاصر" شهرت یافته است به مرور زمان جایگاه خود را در بین جوانان علاقه مند پیدا می کند و دارای علاقه مندان خاص خود می باشد.از کارهای آقای کامکار در این زمینه می توان دو البوم "بر فراز باد" و "دریا"را نام برد که خوشبختانه این دو آلبوم در بازار موجود می باشند....
"سنتور نوازی معاصر" این اصطلاح نخستین بار توسط اردوان کامکار بر روی قاب البوم دریا به کار رفت. اردوان کامکار فرزند آخر خانواده "کامکارها" را می توان بنیانگذار و یکه تاز این شیوه قلمداد کرد. این هنر مند خلّاق به شیوه سنتور نوازی سنّتی ایران آگاهی و تسلّط کامل داشته و با استفاده از تجربیات گذشته و بکار بستن شیوه های نو توانسته سبکی را پدید آورد که در سنتور نوازی منحصر بفرد است. از ویزگیهای این شیوه استقلال کامل دو دست در حین نوازندگی، استفاده از مضرابهای حسّی و در عین حال پر قدرت ، قطعات پلی فونی ( چند صدایی)، کوکهای غیر مرسوم و استفاده از آکورد( که دست راست آکورد و دست چپ ملودی می نوازد) است که در موسیقی ایرانی کمتر دیده شده است. با وجود استفاده از تکنیکهای مدرن موسیقی حال و هوای این آثار به گونه ای است که ماهیت ایرانی بوده آن کاملآ محسوس است . در پایان باید گفت که موسیقی ایرانی حداقل در نوازندگی سنتور به اردوان کامکار مدیون است چرا که این هنر مند بزرگ ساز سنتور را از بن بست خارج کرد. نویسنده مقاله: "کورش قاسم زاده" -از شاگردان "اردوان کامکار"- Bassist و خواننده گروهای پاپ "آبید" و "پاییز"
حسين عليزاده سال 1330 در منطقه سيد نصر الدين بازار تهران متولد شد. دورههاي آموزش موسيقي را د رهنرستان موسيقي تهران زير نظر استاداني چون هوشنگ ظريف و حسين دهلوي طي كرد

انوشيروان روحاني به سال 1318 در شهر پر طراوت و سر سبز رشت، عروس شهرهاي استان گيلان ديده به جهان گشود. پدرش رضا روحاني مهندس کشاورزي، در استان گيلان بود که در کار نواختن ويلون و سرودن شعر نيز تجربيات زيادي داشت.
ادامه مطلب را بخوانید ....
در اصفهان به دنيا آمد. تاج(٧/٩/١۳٦٠-١٢٨٢) خواننده و شاعر بود. پدرش شيخ اسماعيل تاج الواعظين منيري بود. اساتيد تاج: پدرش، سيدعبدالرحيم، نايب اسداله، ميرزاحسن سعادت ساز (خضوعي)، حاج عندليب و حاج شاطر حاجي بودند. از دوستان جلال تاج اصفهاني مي توان به ابوالحسن صبا، مرتضي محجوبي، ارسلان درگاهي، حسن كسائي، علي اكبر شهنازي، جليل شهناز، علي تجويدي و حسين ياحقي اشاره كرد. از شاگردانش مي توان عليرضا افتخاري، علي اصغر شاه زيدي و مرتضي شريف را نام برد. او صفحه و كاستهاي بسياري با حسن كسائي، جليل شهناز و مرتضي محجوبي ضبط كرده است. همچنين كنسرتهايي نيز با علي اكبر شهنازي و ارسلان درگاهي اجرا كرده است.
به درخواست یکی از دوستان گرانقدر که در قسمت نظرات در خواست نمودند .
در اولین فرصت از استاد حسن کسایی نیز مطالبی خواهم نوشت

تولدم روز اول مهر ماه سال یکهزارو سیصد و نوزده خورشیدی در مشهد است، در خانواده ای که پدر بزرگم (علی اکبر) صدای بسیار رسایی داشته و به زیبایی آواز می خوانده است. او از مالکین بزرگ مشهد بود و از خواندن در جمع پرهیز داشته ، گاه برای دوستان سرشناسی که به دیدارش می آمده اند می خوانده است. پدرم مهدی از صدای پر طنین و رسا برخوردار بود و در جوانی آواز خواندن را شروع می کند ولی خیلی زود در محیط بسته و سنتی به قرائت قرآن رو آورده و تا آخر عمر بر همان عقیده باقی ماند و آواز را رها کرد و در قرائت قرآن جایگاه خاصی در مشهد پیدا نمود و شاگردان زیادی برای تلاوت قرآن قرآن تربیت کردکه از جمله خود اینجانب است.
ادامه مطلب را بخوانید

جلال ذوالفنون در سال ۱۳۱۶ در آباده متولد شد. در کودکی با خانواده به تهران آمد، تار پدر و ویلن برادرش او را با موسیقی آشنا کرد و از ده سالگی به سه تار پرداخت.
ادامه مطلب را بخوانید
ايرج بسطامي در سال 1336 در شهرستان بم متولدشد.
وي از پنج سالگي به خواندن آواز علاقه داشت و هر يك از اعضاي خانواده از جد پدري گرفته تا پدر بزرگ و پدردر زمينه خواندن آوازو زدن سازهاي مختلف تجربه داشتند و ايرج نيز در كنار آنها با اصول موسيقي آشنا شد. سپس به فراگيري دستگاه هاي موسيقي نزد پدر خود پرداخت.
وي از سنين نوجواني تحت تعليم عموي خود يدالله بسطامي قرار گرفت كه با سرپرستي وي گروهي با همكاري برادران بسطامي تشكيل شد كه در راديو و تلويزيون آن زمان و اردوهاي رامسر اجراي برنامه داشتند.
بعد از فوت يدالله بسطامي، ايرج براي فراگيري آواز و رديف هاي آوازي نزد استاد شجريان آمد و به رغم مشكلات راه و مسافت زياد، هفته اي يك بار به عشق فراگيري آواز از بم به تهران مي آمد.
بسطامي همزمان با وقوع انقلاب اتاقي در پامنار اجاره كرد تا بتواند بهتر از آموزه هاي استاد شجريان بهره ببرد.
پس از آموختن آواز نزد محمد رضا شجريان، وي نزد پرويز مشكاتيان، آهنگساز و نوازنده نامي سنتور رفت تا تلفيق شعر و موسيقي را با نزدش بياموزد. صداي اوج ايرج بسطامي تقريبا همتايي در ميان آوازخوانان مرد پيدا نكرد.
آلبوم موسم گل، حاصل همكاري وي با محمدرضا درويشي كه برخي از تصانيف فمر الملوك وزيري را باز خواني كرد اوج صداي بسطامي را به نمايش گذاشت.
ايرج بسطامي نخستين آلبوم هاي خود را با پرويز مشكاتيان انتشار داد وي با پرويز مشكاتيان ابتدا كنسرت افشاري مركب را در تالار وحدت برگزار كرد و سپس آلبوم هاي افشاري مركب (1369) مژده بهار(1370)،افق مهر(1371)، وطن من(1373 )، را با همكاري و آهنگسازي مشكاتيان عرضه عمومي كرد.بوي نوروز كه حاصل همكاري گروه دستان و آهگسازي محمد علي كياني نژاد است از ديگر كارهاي به ياد ماندني موسيقي ايراني است كه بسطامي هم آواز آن را خواند.پس از اين دوره بسطامي به همكاري با كيوان ساكت( آلبوم فسانه) وكوروش متين(سكوت) و حسين پيرنيا( تحرير خيال) پرداخت. آهنگ گلپونه هاي وحشي كه بعد از مرگ بسطامي در بم، آوازه اي ملي يافت حاصل صداي بسطامي روي آهنگي از پيرنيا بود. بسطامي 5 دي 1381 در زلزله بم زير آوار ماند و به ديار باقي شتافت.
پس از مرگ بسطامي برخي از كارهاي گذشته و كنسرتهاي وي با اهالي موسيقي ونيز بي كاروان كولي( كيوان ساكت) انتشار عمومي يافت كه الله مزار با همنوازي سه تار بهداد بابايي از جمله اين آثار بود.
نکته جالب اینجاست که یکی از خصوصیات ما ایرانیان اینست که پس از مرگ کسی یادش را زنده نگهداریم که مرحوم بسطامی نیز از این قاعده مستثنی نبوده اند .
یک گروه موسیقی زنجان به نام گروه موسیقی اشراق که از دوستان بسیار عزیز من هم هستند ( برادران محمدی - پوریا کوچولو - مسعود عزیزی دوست داشتنی و بالاخص هادی امدادی این نوازنده چیره دست تار و بسیار با محبت آخرین ساخته مرحوم بسطامی به نام ظهور را با این مرحوم اجرا نموده اند )

|
|
POWERED BY BLOGFA.COM |
|